#muzyka #rock #direstraits…

#muzyka #rock #direstraits #80s #klasykmuzyczny #ciekawostkimuzyczne #lifelikejukebox
20 września 1982 r. zespół Dire Straits wydał nagrany w nowojorskim studio Power Station czwarty album studyjny – „Love over Gold”.
To, co zaczęło się na „Making Movies”, tutaj ma swoją kulminację. Rozbudowane, wielowątkowe kompozycje, niezwykle klimatyczne, eteryczne, ulotne, bogate instrumentalnie, a jednocześnie wciąż bardzo nośne i przebojowe. Utwory łączą się w harmonijną całość, tworzą niepowtarzalny klimat. Do tego wciągają tak, że nawet 14 minut „Telegraph Road” kończy się niezwykle szybko, pozostawiając słuchacza z niedosytem.
Z pięciu kompozycji składających się na album do promocji w formie singli wybrane zostały „Industrial Disease” oraz “Private Investigations” – jedno z najpopularniejszych, a jednocześnie (to wcale nie tak oczywista koincydencja) artystycznie najciekawszych dokonań Dire Straits w całej ich karierze. Knopfler staje się tu trochę aktorem, ponuro melodeklamującym kwestie zgorzkniałego prywatnego detektywa, którego codzienność wypełnia babranie się w błocie, zdrada i spotkania z podejrzanymi typami. Potem zaś następuje przepiękny fragment gdy nakładają się na siebie zrezygnowany głos (And what have you got at the end of the day?/What have you got to take away?), delikatne tony gitary akustycznej i rozedrgana, chwytająca za serce partia marimby.
Na płytę nie trafił napisany przez Marka Knopflera utwór… „Private Dancer”, który w wykonaniu Tiny Turner zdobył ogromną popularność i trafił jako kompozycja tytułowa na wydaną w 1984 r. płytę studyjną wokalistki. Członkowie Dire Straits zarejestrowali ten utwór podczas sesji do albumu „Love over Gold” jednak bez wokalu. Lider grupy stwierdził ostatecznie, że piosenka powinna być zaśpiewana przez kobietę. Muzycy Dire Straits ponownie nagrali „Private Dancer” wraz z Tiną, przy czym za bębnami w miejsce Picka Withersa usiadł Terry Williams a Marka Knopflera zastąpił inny znakomity gitarzysta – Jeff Beck, ponadto na saksofonie zagrał świetny muzyk sesyjny – Mel Collins.
(źródła: http://rockers.com.pl/rockopedia/plyta/recenzje/533.html , http://artrock.pl/recenzje/2195/dire_straits_love_over_gold.html , http://en.wikipedia.org/wiki/Private_Dancer_%28song%29 )
Dire Straits – „Private Investigations”

Dire Straits – „Love over Gold”

Dire Straits – „Telegraph Road”